سکوت و تمنا

   -   بین چگونه قناری ز شوق می لرزد

        نترس از شب یلدا بهار آمدنی است

    -  شب یلدا شد و رفتی و از غم خوانده ام

        از این هجرت به آن شب گیسوان افشانده ام

        گذشت اما هزاران شب از آن هجران و من

        اسیر آن شب یلدای جانسوز مانده ام

     - سهم من از شب یلدا شاید

       قصه ای از غصه  و انار سرخی که پر از دلتنگی ست

       غم هایم بلند همانند شب یلداست

       شب یلداست

      دلم در خواب پروانه شدن بود

      ولی افسوس

      دلم در اوج رفتن روبه شمعی سوخت و من نالان

       کنار سفره ای از عشق خالی

       شبی مایوس و سرگردان  دارم امشب

- من بلندای شب یلدا را

تا خود صبح شکیبا بودم

شب شوریده ی بی فردا را

با خیال تو به فردا کردم

چه شبی بود !؟

عجب زجری بود !؟

غم آن شب که شب یلدا بود